Spotkanie ze studentami na UJ
Tegoroczna edycja Międzynarodowego Festiwalu Kina Niezależnego OFF PLUS CAMERA, oprócz wielu innych wydarzeń, przyniesie ze sobą także możliwość spotkania z gośćmi festiwalowymi "oko w oko". Spotkania odbędą się na Uniwersytecie Jagiellońskim. Goście, którzy spotkają się ze studentami na Kampusie UJ to niezwykli, kreatywni ludzie, którzy mają ogromny bagaż doświadczeń wyniesiony prosto z branży filmowej. Każdy kto przyjdzie choćby na jedno z organizowanych spotkań, z pewnością wyjdzie z niego bogatszy o wiele ciekawych historii, a być może odnajdzie odpowiedź na niejedno nurtujące pytanie związane z filmem.
To wszystko wydarzy się na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ, który znajduje się przy ulicy Łojasiewicza 4. Dzięki uprzejmości uczelni, spotkania odbędą się w Auli oraz studiu telewizyjnym Wydziału. Obie sale znajdują się na nowym Kampusie uniwersyteckim, posiadają najbardziej nowoczesny sprzęt multimedialny i są idealnie przystosowane do spotkań i konferencji
.
Wstęp wolny.
19.04 (poniedziałek) - g. 9:00 - studio TV Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ
prowadzący: Michał Oleszczyk oraz Marta Grzywacz
ODWOŁANE
prowadzący: Michał Oleszczyk oraz Marta Grzywacz
ODWOŁANE
Amerykański reżyser i scenarzysta, urodził się w 1959 roku w New Jersey. Todd Solondz to twórca z własną, dosyć mroczną wizją rzeczywistości, którą rozwija w kinie od dwóch dekad. Choć jego pełnometrażowy debiut okazał się w 1989 roku klęską, po której niewiele brakowało a reżyser nigdy by nie wrócił do tworzenia filmów, a „Life During Wartime” to dopiero szósty obraz, który wyreżyserował, stylu Solondza nie da się pomylić z żadnym innym. „Witajcie w domu lalek”, „Happiness”, „Opowiadanie” i „Palindromy” to obrazy, które prowokują do myślenia o współczesnym świecie, a także do refleksji nad ludzką naturą, szokując przyjmowanymi przez reżysera wnioskami. Zaskakują zarówno w formie, jak i w treści. Ich szeroko dyskutowana kontrowersyjność polega przede wszystkim na tym, iż Solondz nie cofa się przed brutalną dosłownością, jeśli stanowi ona środek do założonego przez niego celu. Tak było na przykład w „Happiness”, obrazie demitologizującym tożsamość Ameryki, gdzie jednym z głównych bohaterów jest psychiatra dziecięcy, który okazuje się być pedofilem. Niewielu amerykańskich twórców mogłoby pozwolić sobie na tak mocną treść – Solondz kontynuował ją również w swoich kolejnych projektach.
20.04 (wtorek) - g. 14:00 - studio TV Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ
prowadzący: Hannah Fisher oraz Małgorzata Radkiewicz
prowadzący: Hannah Fisher oraz Małgorzata Radkiewicz
W 1954 roku nikt nie podejrzewał, że w stolicy Nowej Zelandii narodziła się kobieta, która na zawsze zmieniła oblicze kina autorskiego. Bohaterki jej filmów to często kobiety, które idą pod prąd, a także odważnie stawiają czoła problemom. Kiedy czyta się jej biografię, niełatwo jest oprzeć się pokusie porównania reżyserki do postaci kobiecych w jej filmach.
Już pierwszy nakręcony short przyniósł Jane Campion sławę. Peel (bo tak się nazywał) został nagrodzony Złotą Palmą na festiwalu w Cannes w 1986 roku, w kategorii filmów krótkometrażowych. Kolejne shorty Passionless Moments (1983) in A Girl's Own Story (1984) trafiły do oficjalnych selekcji kolejnych festiwali w Cannes oraz zostały nagrodzone przez australijski Instytut Filmowy (AFI).
W 1993 roku nadszedł przełom w karierze Jane Campion, który wywrócił do góry nogami branżę filmową. Przełom ten nazywał się "Fortepian". Film otrzymał Złotą Palmę na festiwalu w Cannes w 1993 roku. W 1994 roku film został nominowany do Oscara aż w trzech kategoriach, za reżyserię, scenariusz i najlepszy film roku. Statuetkę Jane Campion otrzymała za scenariusz. Jane Campion jest pierwszą kobietą w historii kina, która otrzymała Złotą Palmę w Cannes, a zarazem drugą kobietą w historii kina nominowaną do Oscara za reżyserię!
21.04 (środa) - g. 15:00 - Aula Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ
prowadzenie: Michał Oleszczyk oraz Małgorzata Radkiewicz
ODWOŁANY ZE WZGLĘDU NA PROBLEMY Z TRANSPORTEM LOTNICZYM GOŚCI
prowadzenie: Michał Oleszczyk oraz Małgorzata Radkiewicz
ODWOŁANY ZE WZGLĘDU NA PROBLEMY Z TRANSPORTEM LOTNICZYM GOŚCI
Spotkanie poprowadzi Małgorzata Radkiewicz – znawczyni kina feministycznego i wykładowca akademicki Karolina Korwin - Piotrowska, dziennikarka. Wśród zaproszonych gości znalazły się: Jane Campion, która nakręciła takie wybitne filmy jak: „Fortepian”, Anioł przy moim stole” czy „Portret Damy” i jako jedyna kobieta-reżyser została uhonorowana Złotą Palmą w Cannes, Allison Anders („Czekam na ciebie w Laramie”, „W rytmie serca”), Aparna Sen („Japanese Wife”). Uczestniczki panelu będą rozmawiać o roli kobiet w kinie, filmowych reprezentacjach kobiecych postaci i o wyznacznikach tzw. „kina kobiecego”.
NOWA DATA: sobota, 24 kwietnia godz. 16
W 1948 roku w Carlisle w Wielkiej Brytanii narodził się prawdziwy człowiek renesansu - Mike Figgis, reżyser, producent, muzyk i pisarz. Dzieciństwo spędził w Kenii. W kilka lat po powrocie do ojczyzny zaczęła się jego kariera artystyczna. Z łatwością można zauważyć, jak wszechstronnym artystą już na początku swojej działalności artystycznej był Mike Figgis. Muzycznie... studiował muzykę, grał w wielu rockowych zespołach, a także nagrywał i wraz z zespołem Gas Board, w której znalazł się także jeszcze nieznany Bryan Ferry. Teatralnie... pisał, reżyserował, a także występował w teatrze. I wreszcie filmowo... Studiował w Britain's National Film School, a w 1984 udało mu się zrealizować swojego pierwszego shorta "The Mouse".
W tym okresie można było spotkać Mike Figgisa grywającego w klubach jazzowych Newacastle. Nie rezygnując z tego, jednocześnie w 1988 roku zadebiutował pełnometrażowym filmem fabularnym "Burzliwy poniedziałek" (1988), w którym zagrały takie sławy jak Sting, Tommy Lee Jones, Sean Bean czy Melanie Griffith. Film został dobrze przyjęty przez krytykę i przyniósł reżyserowi nagrodę na festiwalu International Mystery Film Festival of Cattolica we Włoszech. W filmie pojawił się także polski akcent, w postaci zespołu jazzowego z Krakowa.
W latach '90 Mike Figgis nakręcił wiele filmów komercyjnych z udziałem hollywoodzkich gwiazd, m.in.: "Wydział wewnętrzny" (1990) z Andy Garcią i Richardem Gere. Za najważniejszy film w jego twóczości uznano "Zostawić Las Vegas" (1995) z Nicolasem Cage'm w roli głównej. Mike Figgis nie tylko wyreżyserował film, lecz także napisał scenariusz i muzykę. Film został trzyktotnie nominowany do Oscara i Złotych Globów, obie statuetki otrzymał Nicolas Cage za odegranie pierwszoplanowej roli w filmie.
W 1999 roku filmem "Namiętność Panny Julii" Mike Figgis wpisał się w nurt filmów awangardowych i eksperymentalnych. Jego filmowe eksperymenty takie jak "Timecode" (2000) czy "Hotel" pokazywane były na wielu prestiżowych festiwalach filmowych. Reżyser kręcił także seriale telewizyjne, m.in. "Rodzinę Soprano" i "The Blues".
W tym okresie można było spotkać Mike Figgisa grywającego w klubach jazzowych Newacastle. Nie rezygnując z tego, jednocześnie w 1988 roku zadebiutował pełnometrażowym filmem fabularnym "Burzliwy poniedziałek" (1988), w którym zagrały takie sławy jak Sting, Tommy Lee Jones, Sean Bean czy Melanie Griffith. Film został dobrze przyjęty przez krytykę i przyniósł reżyserowi nagrodę na festiwalu International Mystery Film Festival of Cattolica we Włoszech. W filmie pojawił się także polski akcent, w postaci zespołu jazzowego z Krakowa.
W latach '90 Mike Figgis nakręcił wiele filmów komercyjnych z udziałem hollywoodzkich gwiazd, m.in.: "Wydział wewnętrzny" (1990) z Andy Garcią i Richardem Gere. Za najważniejszy film w jego twóczości uznano "Zostawić Las Vegas" (1995) z Nicolasem Cage'm w roli głównej. Mike Figgis nie tylko wyreżyserował film, lecz także napisał scenariusz i muzykę. Film został trzyktotnie nominowany do Oscara i Złotych Globów, obie statuetki otrzymał Nicolas Cage za odegranie pierwszoplanowej roli w filmie.
W 1999 roku filmem "Namiętność Panny Julii" Mike Figgis wpisał się w nurt filmów awangardowych i eksperymentalnych. Jego filmowe eksperymenty takie jak "Timecode" (2000) czy "Hotel" pokazywane były na wielu prestiżowych festiwalach filmowych. Reżyser kręcił także seriale telewizyjne, m.in. "Rodzinę Soprano" i "The Blues".
23.04 (piątek) - g. 15:00 - studio TV Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ
prowadzący: Anna Trzebiatowska oraz Dariusz Gąsiorowski
ODWOŁANY ZE WZGLĘDU NA PROBLEMY Z TRANSPORTEM LOTNICZYM GOŚCIA
prowadzący: Anna Trzebiatowska oraz Dariusz Gąsiorowski
ODWOŁANY ZE WZGLĘDU NA PROBLEMY Z TRANSPORTEM LOTNICZYM GOŚCIA
John Cooper został mianowany dyrektorem artystycznym Sundance Film Festival. w 2009r. Nowy dyrektor jest związany z festiwalem od 20 lat. John Cooper wcześniej był dyrektorem Sundance Institute, a także dyrektorem programowym Sundance Film Festival. Znany jest w środowisku filmowców jako znawca branży i osoba, która sprzyja młodym i niezależnym twórcom w ich artystycznym rozwoju.
24.04 (sobota) - g. 16:00 - studio TV Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ
prowadzący: Hannah Fisher oraz Małgorzata Jopek
ODWOŁANY ZE WZGLĘDU NA PROBLEMY Z TRANSPORTEM LOTNICZYM GOŚCI
prowadzący: Hannah Fisher oraz Małgorzata Jopek
ODWOŁANY ZE WZGLĘDU NA PROBLEMY Z TRANSPORTEM LOTNICZYM GOŚCI
Indyjski aktor, producent i prezenter telewizyjny, urodził się w 1942 roku w Allahabadzie. Syn znanego poety języka hindi, mąż aktorki, ojciec aktora i teść Miss World 1994. Wielokrotnie nagradzany, jest człowiekiem-instytucją indyjskiego kina, a jego popularność na całym świecie, zmierzona w 1999 r. przez BBC, dała mu tytuł gwiazdy milenium. Bachchan zdystansował tym samym takie sławy, jak Marlon Brando czy Charlie Chaplin.
Zaczynał jako młody gniewny indyjskiego kina, dziś jednak najczęściej wciela się w role uosabiające prawo i porządek społeczny. Polskiej publiczności znany jest głównie jako surowy ojciec z filmu „Czasem słońce, czasem deszcz” (2001), czy policyjny wyga z „Bunty i Babli” (2005). Amitabh Bachchan działa w przemyśle filmowym ponad czterdzieści lat i jeszcze nie powiedział ostatniego słowa: jedna z jego najnowszych kreacji - chłopca cierpiącego na progerię, niezwykle rzadką chorobę genetyczną - zapewniła mu czwartą w karierze nagrodę Filmfare dla Najlepszego Aktora.
Zaczynał jako młody gniewny indyjskiego kina, dziś jednak najczęściej wciela się w role uosabiające prawo i porządek społeczny. Polskiej publiczności znany jest głównie jako surowy ojciec z filmu „Czasem słońce, czasem deszcz” (2001), czy policyjny wyga z „Bunty i Babli” (2005). Amitabh Bachchan działa w przemyśle filmowym ponad czterdzieści lat i jeszcze nie powiedział ostatniego słowa: jedna z jego najnowszych kreacji - chłopca cierpiącego na progerię, niezwykle rzadką chorobę genetyczną - zapewniła mu czwartą w karierze nagrodę Filmfare dla Najlepszego Aktora.
