Fiona i Grant Anderson są małżeństwem z czterdziestoletnim stażem. Mają za sobą liczne wzloty i upadki, ale rozumieją się bez słów i nie potrafią bez siebie żyć. Oboje są bardzo sprawni i aktywni, a wiek nie stanowi dla nich żadnego ograniczenia. Aż do czasu kiedy Grant dostrzega u żony pogłębiające się zaburzenia pamięci, uniemożliwiające jej wykonywanie najprostszych czynności. Wkrótce potem u Fiony zdiagnozowana zostaje choroba Alzheimera.  “Jedyne, do czego w tej sytuacji możemy aspirować, to odrobina godności“ – stwierdza Fiona i dobrowolnie przenosi się do specjalistycznego domu opieki.